Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

Making of... του γάμου!!!

   Το έκανα και αυτό! Παντρεύτηκα! Και το απόλαυσα πραγματικά! Περάσαμε υπέροχα και διασκεδάσαμε μέχρι πρωίας! Λένε ότι οι περισσότερες νύφες είναι αγχωμένες και ανυπομονούν να περάσει η μέρα.... Τι να σας πω... Εγώ πάντως, ίσα που το ξανακάνω!!! Και χωρίς να αλλάξω τίποτα! 
     Εντάξει ίσως να έφτιαχνα μόνη μου τις μπομπονιέρες και αυτό αν ήταν διαφορετικές οι συνθήκες. Διότι και τώρα θα ήθελα αλλά τα ωράρια της εργασίας είναι απαγορευτικά για τόσο "μεγαλεπήβολα" σχέδια... Τέλως πάντων... 
    Στόλισα όμως μόνη μου δίσκους, καράφες, κεροστάτες και έφτιαξα και τα βραχιολάκια των φιλενάδων μου... Στα μέρη μου τις φίλες της νύφης τις λέμε μπρατίμισσες και συνήθως τη μέρα του γάμου φοράνε κάτι διακριτικό για να ξεχωρίζουν!
     Φυσικά ως γνήσια Ελληνίδα, δηλαδή άνθρωπος της τελευταίας στιγμης, αυτά τα... ολίγα τα έκανα το πρωί της ημέρας του γάμου!!! Ξύπνησα άνετη και ωραία και μέχρι να έρθει η κομμώτρια το έριξα στη χειροτεχνία! 
     Οπότε όπως καταλαβαίνεται σωστές φωτογραφίες δε θα δείτε.... Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια! Ναι, ναι ξέρω... Το έχω ξανακάνει εδώ...  Είναι ανίατη η περίπτωση μου μάλλον...
     Ευτυχώς ο φωτογράφος τράβηξε κανά δυο πλάνα που διακρίνονται - αμυδρά - κάποια πράγματα! Όπως ο δίσκος με τα παπούτσια όπου στο βάθος, πολύ βάθος όμως, φαίνονται τα λουλουδάκια και τα φιογκάκια... (Καλά, μεταξύ μας τώρα, έψαχνα ευκαιρία να σας δείξω και τα παπούτσια μου που τα λάτρεψα απλά!)
       
     

     Ωπ! Ένα βραχιολάκι ξέμπαρκο... Το είδε ο φωτογράφος και το έβαλε να ποζάρει...

 


    Εδώ ο καλός ιερέας φρόντισε να κρατήσει το ποτήρι προς τον φωτογράφο...


   Και εδώ μια φωτογραφία του ενός κεροστάτη - σε φωτογράφηση της επόμενης ημέρας - λίγο κατσιασμένου από τα πήγαινε έλα στην εκκλησία.



   Και το αγαπημένο μου... Τα σκαλιά της εκκλησίας... Όπου ήθελα σώνει και ντε κλουβιά με αναρριχώμενα φυτά. Και καλά τα κλουβιά, ήταν το εύκολο. Ας είναι καλά το γνωστό πολυκατάστημα! Με τα αναρριχώμενα φυτά τι κάνουμε;;; Που είχα 3-4 μήνες πριν βάλει κισσούς σε γλαστράκια και για κάποιο λόγο δε μεγαλώσανε καθόλου! Μπορεί να φταίει και η πολύ και συνεχόμενη ζέστη του φετεινού καλοκαιριού, τι να πω; Κατά συνέπεια την τελευταία εβδομάδα γύρισα όλα τα φυτώρια της περιοχής και κισσός της προκοπής πουθενά... Παντού κάτι ψωριάρικα φυτά! Ρωτώντας παντού όμως για μια εναλλακτική λύση κατέληξα στο φυτό αμπελόψις. Όμορφο, σε πολύ καλό μέγεθος για τη δουλειά που το ήθελα, σε πολύ καλή τιμή και ανθεκτικότατο όπως μου είπανε!

   Έτσι και εμένα μου έφυγε ο καϋμός και πλέον έχουμε καινούρια διακόσμηση στα μπαλκόνια μας και εγώ και οι μητέρες και η κουμπάρα!!!

Blogger news